arrow_drop_up arrow_drop_down
Wat maakt een huis een thuis? Digital Nomad Marleen heeft het onderzocht
10 januari 2020 

Wat maakt een huis een thuis? Digital Nomad Marleen heeft het onderzocht

Iets meer dan twee jaar geleden pakte Marleen het vliegtuig met een doel: rondreizen als Digital Nomad. Ze kwam op gekke, rare, bijzondere en indrukwekkende locaties. Hoe? Met haar project ‘Can I Come Over’ bezocht ze in totaal 60 mensen in hun huis om hiermee een antwoord te vinden op de vraag: wat maakt een huis een thuis? We interviewden haar eerder over dit project. Ze ontmoette mensen van Cameroon tot Australië en kwam over de vloer bij de meest interessante mensen.

Dat was een goed bestaan, maar dat ging niet altijd over rozen.

Eenzaamheid, burn-out klachten en hoe ze hiermee om is gegaan bekleedde steeds vaker haar berichten naar buiten.

 

Kom je voor de crowdfunding? De link vind je hier. 

Tot we enkele maanden geleden bericht kregen. Ze is weer terug in Nederland, druk bezig met de crowdfunding en publicatie van haar boek waarin ze alle 60 portretten laat zien.

Wat is er in de tussentijd gebeurd, hoe gaat het met het project en hoe ervaart Marleen het om weer thuis te zijn? Is haar blik op ‘thuis’ veranderd sinds ze vertrok als Nomad?

We hadden een hoop vragen en we stelden ze allemaal.

Hoi Marleen, wat leuk om je weer te spreken! Wanneer besloot je om terug te komen?

“Ik vertrok twee jaar geleden om uit te vinden hoe het is om als Digital Nomad rond te reizen, dus dat heb ik gedaan. Ik reisde rond, had mijn ups & downs maar kwam ook op de meest bijzondere plekken. Totdat mijn broer belde toen ik net wilde inchecken voor een volgende vlucht. “Ik heb nieuws”, zei hij, “je wordt tante”. Inmiddels had ik voor het project ‘Can I Come Over’ al een hoop verhalen verzameld en had ik veel meegemaakt. Dat was het moment waarop ik koos om terug te gaan naar Nederland, ik wilde weer bij mijn familie zijn.”

Wat bedoel je met ups & downs?

“Ik miste het om uit mijn routine te zijn en dingen als zelf koken en fanatiek sporten, niet meer te doen. Daarnaast hoorde ik wel vaker dat als je acht á negen maanden non-stop doorreist, je een breekpunt kan ervaren en heimwee krijgt. Dat heb ik ook gehad maar toen ‘moest’ ik nog een dik jaar, want ik wilde twee jaar wegblijven. Maar de behoefte om steeds door te reizen was afgenomen.

Telkens als ik naar een nieuwe plek vertrok, kwam de reisenergie wel terug voor even. Maar wanneer ik weer verder ging, en ik afscheid moest nemen van vrienden die ik had ontmoet, had ik het er wel moeilijk mee. Dan kon ik me heel eenzaam voelen. Op die momenten miste ik het meest dat er niemand was die zich om mij bekommerde.  Er is dan niemand die met je meeleeft. Je zit dan met je rotgevoel in je eigen bubbel.”

Soms was er niemand die zich om mij bekommerde.

Ontstonden daaruit ook je burn-out klachten?

“Nee, dat niet. In Australië heb ik veel gewerkt voor touroperators als foto- en videograaf. Dat was fantastisch en ik heb hierdoor het hele land gezien. Maar het was ook veel backpack-style en kamperen. Oftewel geen privacy en veel ongemakken zoals een leeglopend matrasje. Dat werd op een gegeven moment vermoeiend. Na een hele tijd dat werk gedaan te hebben, leerde ik daarna een andere Digital Nomad kennen die samen met een koppel een huis huurde, en ik mocht daar blijven slapen.

En toen… Ik pakte mijn koffer uit en ik kreeg een onwijs grote spanning op mijn kaak. Het was een intense pijngolf en kon amper op mijn benen blijven staan. Eenmaal in de stoel bij de tandarts, kon hij niet vinden waar het aan lag, dus stond ik op om weg te gaan.

Maar op dat moment viel ik nog een keer flauw van de pijn. Eenmaal in het ziekenhuis kreeg ik zware pijnstillers tegen epileptische aanvallen, dus ik werd daar heel moe van. Na veel rusten kwam ik er wel weer bovenop, maar ik was echt helemaal op. Ik had te veel gewerkt tijdens de tourklussen, nam geen tijd voor mijzelf en had geen privacy en comfort. Dus toen ik mijn rust kreeg, kwam het er allemaal uit.”

Ben je nu anders naar Nederland gaan kijken?

“Ja, ik ben heel anders naar Nederland gaan kijken. We hebben één van de beste landen om te wonen. Verder is het opbouwen van diepe relaties in het buitenland nu eenmaal lastiger. Zelfs toen ik een jongen leerde kennen waarmee ik een tijdlang omging, volgden we daarna weer ons eigen pad, zonder veel emotie daaromheen. We wisten namelijk dat we ooit weer zouden gaan.

Nu eenmaal terug in Nederland, ben ik aan het uitzoeken hoe ik wil dat mijn werkleven er hier uitziet. Meteen weer een vliegticket boeken doe ik niet. Ik wil eerst uitzoeken wat er hier mogelijk is.”

Voel je je nu meer thuis in Nederland?

“Ja en nee. Ik heb wel een andere mindset nu dan voordat ik vertrok. Ik merk dat ik minder oordelend ben dan de meeste mensen om mij heen. Als je in een land zit waar alle nationaliteiten door elkaar heen lopen, kan ik me irriteren aan opmerkingen van Nederlanders over immigranten hier.

Het groepsgevoel dat je kan krijgen tijdens reizen, als je met allemaal internationale mensen samen bent, ontbreekt in Nederland. De verbondenheid die je met zo’n groep kan hebben, is geweldig om te voelen.”

Mensen hebben behoefte aan veiligheid, privacy, identiteit en verbondenheid.

Waar hebben mensen universeel behoefte aan bij een thuis?

“Ik heb een klein onderzoek gedaan. Thuis voelen heeft met vier elementen te maken. Identiteit, privacy, verbondenheid en veiligheid. Als één van de vier elementen ontbreekt, voel je je minder thuis.

  • Veiligheid kwam ik bijvoorbeeld tegen in Cameroon waar ze een corrupte president aan de macht hebben.

  • Privacy heb ik gezien in een loods waar jongeren met elkaar samenleefden op een extreme manier. Ze hadden geen stromend water en je deelde bedden met elkaar.

  • Identiteit kwam ik tegen bij een lesbisch koppel uit Colombia. Na de bekendmaking van hun geaardheid, werden ze verstoten door hun familie en vertrokken daardoor.

  • Verbondenheid zag ik bij een boerenfamilie die heel geïsoleerd leefde in Australië. De buren woonden twee uur rijden verderop. De band die díe familie met elkaar had en hoe zij alles ervaarden samen, was heel interessant en indrukwekkend om mee te maken. Zo hecht.”

Je hebt ook een boek geschreven over deze portetten en uitkomsten…

“Klopt. Het plan was nooit om een boek te schrijven, maar dat is zo gegroeid naarmate het project groeide en ik uiteindelijk 60 portretten had verzameld. Op de blog kon ik, door de korte verhalen, me niet altijd goed genoeg verwoordden. Het wordt geen leesboek voor in bed, maar meer een boek voor bij de bank, met veel fotografie, persoonlijke verhalen over wie de mensen zijn en mijn belevingen. Ook mijn liefdesrelaties komen aan te pas en mijn twijfels over hoe ik iets op kan bouwen.

Crowdfunding…

Er loopt nog een crowdfunding voor het boek dat stopt op 22 juli. Je kan het project nu nog steunen! Tijdens de crowdfunding maakt elke donateur kans om zelf op reis gestuurd te worden. Zodat jij kan ervaren hoe het is om bij een local te overnachten. Vervolgens zal 18 september de boeklancering zijn. “

Ben je benieuwd naar het boek van Marleen? Help haar met de crowdfunding en ontvang het boek thuis. Doneer hier. 

Heb je de goeie keuzes gemaakt?

“Ja. Het was tijd om weer terug te komen. Ik heb deze reis moeten maken om patronen te doorbreken en om te zijn wie ik nu ben. Als ik langer was gebleven had ik dat gedaan om ‘maar weg te zijn’. Ik heb het gevoel dat Nomads zo hard bezig zijn om maar werk te creëren zodat ze op een strand kunnen zitten en in het buitenland te kunnen blijven. Terwijl het werk wát je doet nog veel belangrijker is. Dat is vooral mijn focus geweest: doen wat ik leuk vind. Waar ik dat werk doe maakt me eigenlijk niet uit. Nomad zijn is hard werken dus iets doen wat je leuk vindt, is het belangrijkste van alles. Anders kan je beter op vakantie.”

Wat wil je de lezer meegeven?

“Regelmatig hoor ik dat mensen het interessant vinden dat ik met veel verschillende mensen en culturen in aanraking ben geweest. Terwijl, diezelfde mensen boeken een ticket naar de andere kant van de wereld, om vanuit een hostel de cultuur te ervaren. Ik vraag me dan af: ben je wel eens bij mensen thuis geweest die in je straat wonen? Dat geef ik vaak als tip mee. Ook op die manier ontdek je namelijk hele mooie culturen en mensen. Andere culturen zitten niet alleen in andere landen. Er valt in je eigen omgeving nog zo veel te ontdekken. “

 

Over de schrijver
Met een ongezonde dosis enthousiasme en een grote liefde voor de wereld vreet ze uitdagingen als ontbijt. Vrijheid is haar grootste drijfveer. In 2015 verliet ze Nederland om vanuit een Toyota Landcruiser haar eerste bedrijf op te zetten. Ze ging 100 keer op haar bek, maar stond 200 keer op. Deze instelling bracht haar een remote bureau gespecialiseerd in branding en online content. Haar brein werkt 24/7 aan dingen die anderen (nog) niet zien. Het was 7 jaar geleden dat ze een idee kreeg voor een platform wat inmiddels is gevormd tot wat Meetings in the Sun nu is. Haar missie: ultieme vrijheid mogelijk maken voor anderen, zoals ze die voor zichzelf heeft gecreëerd.
Reactie plaatsen

Wil je meer leren en weten over remote werken?

Mis dan niet onze tips en verhalen van remote ondernemers en professionals. Blijf op de hoogte van exclusieve events en podcasts. En kom zelf in contact met ervaringsdeskundigen binnen remote werken. Join vandaag nog de remote revolutie en leer meer over deze nieuwe manier van werken.