Hoe ga je om met eenzaamheid? Een interview met reizende verhalen verteller Marleen Hoftijzer

Marleen Hoftijzer is documentaire fotograaf/filmmaker of beter gezegd: “reizende verhalenverteller”, die al veel van de wereld heeft gezien. Met haar project ‘Can I Come Over’ portreteert zij mensen en hun woonkamer van over de hele wereld. Haar avonturen schrijft ze in een column voor een krant en tijdens haar reizen werkt ze aan commercieële klussen om geld te verdienen. Zo maakt ze bijvoorbeeld portretten voor bedrijven of informatiefilms voor verschillende organisaties. Maar haar hart ligt bij het vertellen van verhalen. Haar droom is dan ook om volgend jaar een boek te schrijven, maar vooralsnog gebruikt ze haar website om haar verhalen te delen.

Bijvoorbeeld over thema’s als het niet hebben van een thuis, (te)veel reizen en eenzaamheid. Voor veel mensen die een digitaal nomaden bestaan ambiëren zijn dit precies de beren op de weg die hen tegenhouden. Zelfs Digital Nomads die al langer remote werken, geven aan dat eenzaamheid één van de moeilijkste aspecten is van dit bestaan. Wij vragen ons dan ook af hoe het voor Marleen is om elke keer van plek naar plek te verplaatsen.

Wij hebben Marleen geïnterviewd over haar werk en vroegen haar naar de grootste worsteling van digital nomads: eenzaamheid.

Om te beginnen: hoe ben jij begonnen als Digital Nomad?

“Vorig jaar ben ik met de Nomad Cruise van Spanje richting Panama gereisd. Twee weken lang was ik omringd door nomads die mij zo inspireerden dat ik gewoonweg niet meer terug wilde naar mijn oude levensstijl. Ik merk dat mijn klanten het steeds normaler beginnen te vinden dat ik werk op afstand. Nog altijd heb ik filmmontage klussen vanuit Nederland. Ze merken dat ik goed bereikbaar ben en me netjes aan deadlines houdt. En stiekem vinden ze het prachtig om mijn avonturen te volgen via mijn blog. Telkens eindigt de mailuitwisselingen met: “En, wat heb je nu weer meegemaakt?”

Eenzaamheid is een veel voorkomend begrip bij Digital Nomads. In hoeverre zie jij veel eenzaamheid in het Digital Nomad leven, bij jezelf, en om je heen?

“Ik denk dat veel nomads niet echt eenzaam zijn zolang je je omringd met toffe mensen, maar wel langdurige relaties missen. Afgelopen week ben ik dertig geworden en merk dat ik daar best mee worstel. Mijn vrienden in Nederland zijn allemaal bezig met trouwplannen en het krijgen van kinderen. Daardoor voel ik me soms eenzamer.” 
“Maar ik heb goed nagedacht over wat ik wil, wat thuis voor mij betekent en ik ben niet het type om aan dezelfde maatschappelijke verwachtingen te voldoen. Maar hoe mijn toekomst eruit gaat zien? Zal ik ooit een partner vinden die matcht met jouw levensstijl? Ik heb geen idee en probeer er niet te vaak aan te denken, want daardoor voel ik me verloren. Inmiddels heb ik geleerd om te leven met kansen die zich voordoen. Ik zie het als een gift wat voor veel mensen niet is weggelegd.”

Wanneer voel jij je eenzaam en wat vrolijkt jou dan op?

“Twee maanden geleden kwam ik terecht in een penthouse van mijn host. Ik mocht zolang blijven als ik wilde. Ik was eigenlijk onderweg naar Cairns en kon dit aanbod natuurlijk niet afslaan. Met een privé zwembad en gigantisch terras waande ik me even in alle luxe. Na twee dagen te hebben gewerkt achter mijn computer was ik bijna down van het alleen zijn. Ik had een geweldige accommodatie, en toch voelde ik me ellendig. Via Couchsurfing kwam ik in contact met een Duitse meid en we besloten samen een drankje te doen in de stad. Uiteindelijk kwamen we terecht op een personeelsfeest met gratis drank. Nou, binnen no time waren we allemaal dronken, maar ik had ook een nieuwe groep vrienden waar ik de rest van de week leuke dingen mee heb gedaan. Het maakt me eigenlijk niet uit waar ik ben, als ik maar een connectie heb met de mensen om mij heen, dat maakt me vrolijk.”

Thuis heeft in de meeste gevallen niet met een plek te maken, maar met de mensen om je heen

Hoe kan je eenzaamheid voorkomen volgens jou?

“Zo’n twee jaar ben ik nu onderweg en heb met pieken en dalen mijn internationale carrière op moeten bouwen. Wat ik vooral heb geleerd is om niet te snel te reizen. In het begin veranderde ik om de paar dagen van locatie en dat was veel te intens. Op een gegeven moment was ik zo uitgeblust dat ik spontaan het vliegtuig naar huis heb gepakt. Een maand later was ik bijgetankt en kwamen de reiskriebels alweer terug. Niet heel handig dus. Nu probeer ik zeker enkele weken in één stad te verblijven. Het helpt mij ook als ik de taal spreek van de bestemming. Dan voel ik me niet zo buitengesloten.”

Wat is de gedachtegoed achter het project Can I Come Over?

“Jarenlang woonde ik in een gigantische flat in Breda, maar al snel ontdekte ik dat er weinig contact was tussen de buren. Dat vond ik vreemd. Ik kwam vaak over de vloer bij mijn Marokkaanse buren en vond het geweldig om te zien hoe verschillend we onze woonkamers hadden ingericht, terwijl de indeling van de kamers overal hetzelfde is. Dus ik belde aan bij andere buren en vroeg of ik ze mocht fotograferen in de woonkamer. De foto’s hing ik op in de lift en ik merkte dat er conversaties ontstonden over ‘thuis’. Het onderwerp fascineerde me.”

“Al langere tijd was ik niet helemaal happy in Nederland, dus ik besloot om op wereldreis te gaan. Als ik reis, vind ik het prettig om het land te leren kennen via locals en niet dezelfde route af te leggen zoals alle andere backpackers. Alle thuisverhalen geven mij inspiratie om na te denken waar ik me thuis voel. Een antwoord op deze vraag heb ik nog steeds niet gevonden, maar doordat ik mijn zoektocht ben gaan delen, merk ik dat veel mensen met deze vraag worstelen. Het is een prachtig universeel thema.

Marleen Hoftijzer: “Thuis betekent voor veel van mijn hosts omringd te zijn door mensen die je liefhebt en die jou liefde willen geven.”

Je komt bij veel mensen thuis. Maar hoe creëer jij zelf een ‘thuis’ als je constant onderweg bent?

“Het constant ontmoeten van nieuwe mensen is fantastisch en vermoeiend tegelijk. Het is fijn als je overal ter wereld bevriende nomads en oude bekenden op kan zoeken. Dan kun je in ieder geval je verhaal met iemand delen. En het kan helpen om iets mee te nemen op reis wat jou herinnert aan thuis.”

“Thuis heeft in de meeste gevallen niet met een plek te maken, maar met de mensen om je heen. Zij geven je een gevoel van thuis. Daarom bel ik nog best veel met vrienden en familie. Dan heb ik niet het gevoel dat ik iets mis vanuit Nederland en krijg ik geen heimwee. Meestal maak jij als reiziger een enorme ontwikkeling door en is er thuis niks veranderd.”

Boek

Marleen Hoftijzer is op dit moment bezig met het schrijven van een boek waarin zij haar eigen verhalen en die van haar hosts verteld. “Het wordt een mix van alle thuis verhalen die ik door mijn hosts ben tegengekomen en mijn persoonlijke avonturen. Daarnaast is het dertigersdilemma ook een thema wat zeker aan bod komt.”

Wanneer het boek wordt uitgebracht is nog niet bekend, maar we houden jullie op de hoogte! Wil je meer weten over Marleen Hoftijzer? Kijk dan op haar website of volg haar via Instagram.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*
*